MVO en de Paradox van snelheden

MVO en de Paradox van snelheden

[vc_row][vc_column][vc_single_image image=”13210″ alignment=”center” border_color=”grey” img_link_target=”_self” img_size=”full”][dt_gap height=”20″][vc_column_text]Eigenlijk heb ik weinig meegekregen van de klimaattop in Warschau, maar de informatie die me bereikt heeft was weer eens teleurstellend. Tijd voor een persoonlijke blog van de MVOptimist! 

De wereld waarin wij leven, met de lucht die we inademen, met aarde die we bewerken, met het water dat we drinken, met de zon die ons energie geeft… die prachtige wereld staat enorm onder druk. En moederaarde laat van zich horen in protest tegen ons slechte rentmeesterschap, kijk nog eens naar de foto’s op mijn blog. Moederaarde trakteert ons daarom op natuurgeweld, met overstromingen, met hittegolven, en deze maand de sterkste storm ooit gemeten. En wat doen de onderhandelaars op de Milieutop in Warschau?

“Op de klimaattop van de Verenigde Naties in Warschau is zaterdag een voorzichtig compromis bereikt. De onderhandelaars schoven de belangrijkste onderwerpen echter voor zich uit.” Lees het volledige artikel in de Volkskrant…

De MVOptimist wordt moedeloos van deze traagheid

Deze week kwam ik op twee conferenties in aanraking met de overheid. Op dinsdag zat ik in de jury voor het beste milieuverslag in de zorgsector en op donderdag was ik te gast bij de Transparantiebenchmark. Beide keren viel het me op dat de Loesje Niet zo snel Ik loop graag vooropoverheid het bedrijfsleven niet bij kan benen. Ambtelijke professionals voelen wel de pijn van de ontwikkelingen, maar voelen zich machteloos om de problemen daadwerkelijk op te lossen. En mondiale problemen als de klimaatcrisis en kindersterfte zijn ook niet 1-2-3 opgelost.

Toch is het goed om het perspectief op scherp te zetten. Terwijl het bedrijfsleven massaal MVO in de praktijk waar maakt en rapporteert, is de overheid met elkaar in debat of rapportage over MVO verplicht dient te worden. De Europese Commissie wil dat, de liberale minister Kamp vindt dat overbodig. De MVOptimist is het volkomen eens met Kamp. Het bedrijfsleven heeft geen wetgeving over MVO-communicatie nodig.

De MVOptimist is trots op onze koplopers Philips, DSM en AkzoNobel die goed geld verdienen aan Eco+ en Socio+ producten. Zij zien duurzaamheid niet als een last, maar als een ontwikkelingspad dat groeimogelijkheden aanreikt. Een extra wet zal voor hen niets toevoegen. Ook de 200 bedrijven die minder ambitieus over MVO communiceren hoeven niet wakker te liggen van een dergelijk wet. Het is mijn stellige overtuiging dat als er een wet komt, deze te gebruiken valt als GRI G4 Light. Net als geldt voor het vernieuwde ‘normenkader’ van de Transparantiebenchmark.

In de trein naar huis sprak ik een politica, die mijn mening vroeg over de ontwikkelingen van duurzaamheid bij de overheid. Waarop ik verzuchtte: De rol die de overheid pakt staat op een poster van Loesje: Niet zo snel! Ik loop graag voorop. In een geanimeerd gesprek wees Fleur mij er op dat ik wat meer geduld met de overheid moet hebben. En wel om de “Paradox van snelheden”. Die paradox maakt helder dat het simpelweg de natuur van de overheid is om achter de ontwikkelingen aan te hobbelen. Ze kan niet sneller.

De Paradox van snelheden

De paradox van snelheden laat zien hoe snel instituties veranderingen aan kunnen. Indien je oog hebt voor de rol van de institutie, kun je begrijpen dat langzaam veranderen logisch kan zijn. Wetgeving loopt per definitie achter de feiten aan: Er

Paradox van snelheden ©MVOplossingen
Paradox van snelheden ©MVOplossingen

worden geen wetten verzonnen voor situaties die zich niet voordoen. Het is volgens de MVOptimist goed dat de snelheid van wetgeving prudent langzaam is. En de Nederlandse politiek heeft te maken met coalities die vaak minder dan 4 jaar de tijd hebben om veranderingen door te voeren. Dat verhoogt niet de effectiviteit. Dat is ook prima acceptabel. Maar probeer dan niet voorop te lopen, want dan struikelt het bedrijfsleven over de overheid. En dat kan nooit de bedoeling zijn.

Mijn advies aan de overheid is daarom:

  • Ken je kwaliteiten.
  • Ken je tekortkomingen.
  • Ga in de leer bij het bedrijfsleven. (En huur professionals in die voorop lopen, indien je voor de troepen uit wil lopen)

Nabrander met betrekking tot GRI

GRI heeft zojuist haar vierde generatie richtlijn gelanceerd. Op de grafiek hiernaast kun je zien dat het resultaat van 2 jaar polderen onder leiding van deze internationale institutie onmogelijk tot een revolutie kan leiden. Revoluties gaan niet met 8 kilometer per uur. Die razen met windkracht. En ze kondigen zich al helemaal niet aan.

Bij de GRI-bijeenkomst in de toren van Deloitte waren er professionals uit het bedrijfsleven klagen over al die aanpassingen die moeten doen voor GRI. Dat is een houding die niet past bij een koploper. Koplopers dienen de richtlijn van GRI:

  • Te gebruiken als een RICHTLIJN. Wees zelfbewust en rapporteer volgens je beste kunnen, volgens je eigen maatstaven. Niemand kent het bedrijf en de uitdagingen zo goed als het bedrijf zelf.
  • De pareltjes te koesteren. De focus op materialiteit is een belangrijks stap voorwaarts. Bedrijven worden opgeroepen om te rapporteren over de hoofdzaken, de zaken die er toe doen. Bijzaken leiden alleen maar af van het verhaal.
  • Aan te passen waar dat nodig is. Koplopers dienen met G4 in de hand sectorsupplementen te maken die G4 naadloos laten aansluiten op de industriële werkelijkheid.

Koplopers razen met 120 per uur… en misschien wel harder.

Maak gebruik van die windenergie[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Geef een reactie