Gastblog: Ralph Thurm - Hervorming van duurzaamheidsverslaggeving

Gastblog: Ralph Thurm - Hervorming van duurzaamheidsverslaggeving

Dit is een verkorte en door MVOplossingen vertaalde versie van de blog van Ralph Thurm in Guardian Sustainable Business.

De voors en de tegens van hervorming van duurzaamheidsverslaggeving

Acht redenen opgebracht door de verdedigers van de status quo, die duurzaamheidsverslaggeving slechts geleidelijk willen verbeteren – en acht tegenargumenten van Ralph Thurm.

Er woedt een vurig debat dat verslaggeving over MVO in gevaar komt, doordat de rapportagelast ondraaglijk grote proporties krijgt. Dit debat woedt vlak doordat in 2013 zowel de nieuwe G4 richtlijnen van het Global Reporting Initiative gelanceerd worden en later in het jaar de standaard voor Integrated Reporting van de IIRC.

Opmerkelijk is dat deze discussie gedomineerd wordt door de verdedigers van de status quo. En niet door degenen die een visie hebben wat de juiste rapportagevereisten zijn op dit moment.

De gebruikte argumenten tonen aan dat men behoefte heeft aan geleidelijke vooruitgang en men meer richtlijn wil over het gebruik van de richtlijnen. Daarnaast ontbreekt het bewustzijn over wat nodig is om te overleven in een 1 aarde economie.

1. De rapportagelast wordt te zwaar

Een groot deel van de huidige kritiek heeft te maken met de verwachting dat het aantal indicatoren in G4 toe zal nemen. Daarnaast wordt het waardeketenonderzoek opgenomen, die de effecten van bedrijven in de keten zichtbaar maken. Critici zeggen dat dit te complex is voor multinationals en te belastend is voor kleinere organisaties. Dit argument is strijdig met het concept dat rapportage over MVO een reis is, een leertraject naar een betere bedrijfsvoering.

GRI is daarom flexibel en biedt een “comply or explain”-benadering, dat organisaties de kans geeft om meerjarige doelstellingen te formuleren, en aan de lezer uit te leggen waarom over een bepaald onderwerp niet gerapporteerd wordt. Het is daarom onjuist om het absolute aantal indicatoren in de GRI-richtlijnen te zien als een last. De richtlijnen zijn niet meer dan een aanbeveling hoe organisaties over materiële onderwerpen kunnen rapporteren.

2. We hebben de gegevens niet

Dit was vroeger een geldig en veel gebruikt excuus. Maar zeven jaar na de release van GRI G3 leven we in een heel andere wereld. Gebrek aan gegevens is vervangen door ‘te veel gegevens’. Daarnaast is de kostprijs voor het verkrijgen van betrouwbare informatie drastisch gedaald dankzij de informatietechnologie. Sterker nog, er is een groeiend besef dat een goede uitleg belangrijker is dan het produceren van een enorme hoeveelheid beschikbare gegevens.

3. Waardeketen evaluaties zijn te complex

Toegegeven, waardeketen assessments zijn complex, vooral voor organisaties met verschillende productgroepen en business modellen. Maar dat ontslaat je niet van de mogelijkheid om te beginnen? Start en stel doelen voor de komende jaren en leer van de pilots?

Het is moeilijk te aanvaarden dat een organisatie die haar business model ontwikkeld heeft, niet van plan is om naar de positieve en negatieve effecten van hun activiteiten in de waardeketen te bekijken. Zeker in een periode, waar wordt gedacht over een circulaire economie, waar eigendom wordt vervangen door gebruik, waar hulpbronnen steeds schaarser worden en het aanbod van een bekwaam personeel onder druk staat.

4. Rapporteren over duurzaamheid is te duur

Ik ken bedrijven die 50 miljoen uitgeven aan hun jaarverslag, dat slechts door 200-300 specialisten en een aantal belangrijke aandeelhouders gelezen wordt. Deze bedrijven vinden half miljoen te veel voor van het maatschappelijk verslag, terwijl deze meer gedownload en beter gelezen worden.

Hopelijk verdwijnt deze discussie met de opkomst van het geïntegreerde verslag.

5. Het aantal indicatoren is te veel

De rapportage principes van de GRI-richtlijnen maakt het mogelijk het aantal indicatoren te beperken. Belangrijker is de vraag of de gerapporteerde indicatoren de juiste zijn.

Rapportage dient inzicht te geven op de gevolgen van bedrijfsvoering. Een verslag is slechts dan waardevol als de duurzaamheidscontext van het bedrijf helder is. Een discussie over het aantal indicatoren in de GRI-richtlijnen is onzinnig.

6. We rapporteren slechts om onderzoeksbureaus te plezieren

Er verschijnen jaarlijks inderdaad meer dan 100 ranglijsten met alle 100 een verschillende uitkomst. Wat ‘goede’ duurzaamheidsprestaties zijn blijft onduidelijk, doordat de ranglijsten best-in-class vergelijkingen zijn, zonder enige context. Consolidatie in deze markt is onvermijdelijk, en de discussie over het beoordelen van de beoordelaars’ is interessant.

Organisaties die gebukt gaan onder ‘vragenlijst vermoeidheid’ dienen het heft in eigen hand te nemen, dat zij zelf bepalen welke koers zij varen en hier een goede uitleg bij geven.

7. Het topmanagement is niet klaar voor verdere transparantie

Het topmanagement zou beter moeten beseffen dat

  • Helderheid over de positie van de organisatie op het gebied van duurzaamheid
  • Duidelijk communiceren van lange termijn doelen
  • Het vinden van de juiste toon

Stuk voor stuk componenten zijn dat de medewerkers motiveert, de reputatie versterkt bij klanten en andere belanghebbenden. Geïntegreerde denken vraagt om een geïntegreerd topmanagement.

8. De kapitaalmarkten hebben KPIs nodig om duurzaamheidsverslaggeving begrijpen

Een paar jaar geleden stelden vermogensbeheerders dat het onmogelijk is om meer dan drie indicatoren voor duurzaamheid toe te voegen aan hun standaard beoordeling. Deze stelling hoor ik gelukkig nu niet meer. Elke reis begint met de eerste stap.

Tenslotte

We leven in de vroegtijdagen van de grootste verstoring die industrieën en de samenleving zullen ervaren in de komende twee tot drie decennia. Rapportage op basis van de gemeten waardecyclus moet gezien worden als een enabler van verandering, niet als een volgend en compliance-gedreven document waarin de juridische afdeling het laatste woord heeft.

Geïntegreerd denken werkt alleen als het wordt geïnspireerd door een ‘Noord Ster’: Een heldere koers naar de toekomst. Het is belangrijk dat het bedrijf een duidelijk beeld heeft hoe het wil bijdragen aan een bloeiende wereld van vandaag en, nog belangrijker, van morgen.

Hoe sneller we het patroon van geleidelijke groei verstoren, context gebaseerde informatie gaan rapporten gericht op samenwerking en innovatie versnellen, hoe vloeiender de overgang zal zijn.

 

Dit is een verkorte en door MVOplossingen vertaalde versie van de blog van Ralph Thurm in Guardian Sustainable Business.

Ralph Thurm is de oprichter en directeur van management consultancy A|HEAD|ahead en oprichter van de ThriveAbility consortium.

0 Responses

  1. Dank Menno and Ralph voor jullie uitgebreide analyse over rapportage!
    G4 wordt over 4 weken gelanceerd op de Global Conference on Sustainability and Reporting (Amsterdam, 22-24 mei). Er zijn ondertussen meer dan 1000 mensen geregistreerd voor het congres – hoop dat jullie er ook bij zijn! http://www.griconference.org
    Marjolein Baghuis
    Global Reporting Initiative

    Reply
    1. Ik wil er graag bij zijn. En heb een pers-accreditatie bij GRI aangevraagd. IK hoop deze te krijgen! Doe je een goed woordje voor mij? Dat kan naar

      Griconference-info@mci-group.com

      Je collega Teresa Fogelberg schreef ook al haar complimenten:

      Complimenten met je nieuwsbrief. Altijd zeer helder en informatief.
      Een van de weinige die ik lees uit Nederland.
      Chapeau!

      Daar wordt je als blogger nou blij van!

      Reply

Laat een reactie achter bij Marjolein Baghuis Reactie annuleren